الفرار

از چن دسته از ادم ها باید دوری کرد.

از اون دسته از ادم هایی ک تا ی سنی از عمرشون رو غرق هر کاری بودنُ کیفشون رو کردن به یه حدی رسیدن ک کارهای زشتشون رو بالا اوردن و اگر همین الان خدای نکرده بمیرن هیچ ارزویی ب دل ندارن. حالا نشستن راه توبه در پیش گرفتن و نمونش در آقایون اینه ک کل زاویه ی دیدشون سنگ فرش خیابونه و دائم الذکر اذکار الهی، و در خانم ها سایبون مقنعشون تا زیر چشمشونه و چونه ی مقنعشون تا درست زیر بینیشون! و تا صدایی ازشون بیرون نیاد نمیشه حتی تشخیص داد از چی داره روو نمایی میشه! اصلا میزان جو در این خانم ها به حدیه ک سنجش اون گاو نر میخاهد و مردی کهن!این گروه برای اوج گرفتن حاضرن هر کسی رو له کنن. با اعتقادات ساختگیشون که ذره ای باور درش نیس به خیلی ها ضربه میزنن

دسته ی دیگه ای از ادم ها کسایی هستن ک زخمی ان! مورد خیانت واقع شدن حالا هر نوع خیانتی! هر نوع ضربه ای! این جور ادم ها در تلاشن برای جبران، ولی مغز معیوبی دارن چرا که فقط میخان تلافی کنن و براشون این مهم نیس ک این جبران و تلافی رو سر چه کسی دارن در میارن، فقط میخان اون موقعیتی ک خودشون قرار دارنُ در اون لحظه های سخت قرار گرفتن، کسی دیگه ای رو هم دچارش کنن. و هنوز دانشمندانُ محققین در پی کشفِ علتِ این مرض اون ها هستند.

ی عده ای دیگه ای هم هستن ک باید ازشون کیلومترها فاصله گرفت، و هر نوع ارتباطی رو بروشون بست! به طوریکه وقتی به صورت تصادفی با اونا برخورد میکنید به شدت اعلام بیگانگی کنین، این ادم ها کسایی هستند ک از دروغ گفتن لذت میبرن و از شنیدنش به اندازه ی همون لذت کفری میشن! این دسته خودشون رو آدم زرنگی هم میدونن ک اجازه نمیدن کسی بهشون دروغ بگه ولی راحت به همه دروغ میگن!به طور مشکوکی وجدان در این نوع جانداران ریشه کن شده و اثری از اون در هیچ یکی از تارو پود جسمشون وجود نداره.

گروهی دیگه از این افراد اشخاصی هستند که دلشون میخاد اون چیزی باشن ک دارن بازی میکنن! یعنی درواقع اون چیزی ک هستنُ نیستن! به قول میلاد در فیلم بارکد "نمیدونم تونستم منظورمُ برسونم یا نه" این افراد بر اساس شرایطی من جمله فقر فرهنگی، سطح زیر خط فقر خانوادگی، نداشتن امکانات، نبودنِ استعداد، از بین رفتن توانایی های بالقوه و بالفعل، تبدیل به آدمی شدن ک به هیچ عنوان ارزش و اعتباری در این جامعه ندارن، و رفته رفته سعی میکنن با نقش پذیری و اجرای الگوهای تصنعی ایفای نقش کنند. اما حتی در اجرای اون هم ناکام میمونن. این دسته از افراد به شدت مستعد افسردگی و در معرض اقدام به خودکشی های خطرناک هستند و تتمه ی هوش خودشون رو برای بوجود اوردن نوعی جدید از خودکشی یکار میبرند مثلا تیغ بیستوری رو به صورت عمودی به روی رگ هاشون میکشن! ک شاید نقش اول یک مرگ اسطوره ای باشن ! عاقبت این نوع از آدم ها مرگ تبخیریه! طوری که اصلا دیگه حضورشون با عدم حضورشون تفاوت فاحشی نداره. بستگان درجه یک این ادم ها در چکاب چند باره ی لیست دعوت شدگان ولیمه جشن و سفرهای عتبات و عالیات ی لحظه به صورت تصادفی و تشابهات اسمی با دیگر افراد فامیل یاداوری میشن ک اونجاست متوجه ی مرگ تبخیری این دسته از افراد میشن

مورد دیگه ای هم هست ک شناخت این دسته هم بی فایده نیست، این دسته به حدی دچار جو هستند که هر خبری رو به خودشون نسبت میدن، هر پیامی رو به خودشون میگیرن، هر نگاهی رو توهین تلقی میکنن، هر رفت و آمدی رو منظور میدونن، هر نشست و برخواستی رو یه تلنگر، خلاصه این افراد از بس در شک و سو ضن به سر میبرند که تقریبا چهار پنجم عمرشون به فناست! و هرگز نمیتونن هضم کنند که ادم ها چرا اینقدر به سادگی با هم ارتباط برقرار میکنند. و هر کسی از کنار این دسته ی خطرناک رد میشه میگه"ادمُ اتیش بگیره، سگ بگیره، برق بگیره، ولی جو نگیره"

نوع بعدی، افرادی هستند که به مثال کنه به آدمی متصل میشن جوری که گاهی فکر میکنیم در این افراد چیزی به عنوان حریم شخصی معنا نشده و با این واژه بیگانه هستند، به طوریکه تا صحبت از بحثی به فرد کناریمون ب میون میاد بی اجازه شروع ب اظهار نظر میکنندُ تا تلفن به دست میشیم تا قفسه ی سینه سرشونُ فرو میبرن داخل گوشی و اصلا به شدت دم در بدِ و داخل راحترن! و همین افراد در شرایط مشابه به شدت اعلام غریبگی میکنند! یعنی اونقدر رسمیُ خشک، اونقدر بیگانهُ غریبانه برخورد میکنند که فکر میکنیم ایشون رو با اوشون اشتباه گرفتیم شاید! این دسته از افراد شخصیتی دارند که بهشون شخصیت زالو گفته میشه. یعنی هر جا به نفعشونه تا کمر خم میشن برات و هر جا به ضررشون رو ازت بر میگردونن!

تا کشف گروه های خطرناک دیگه بدرود