این تُ بی همتای زندگی من

سوگند جان تو که به میان آید

پشت درب های بسته ی آن طرفِ حضورت، در صف لحظه های طولانیِ تنهایی

به انتظار حس نزدیکی ام منتظرت می مانم خانومم.

+دیشبِ هرگز فراموش نشدنی من. تو اولین شبی هستی که دوستت دارم.

28-مرداد- 95 / 23:45

کارهای توئه دیگه. تمام قصد و نیت منُ میریزه بهم و تصمیمات منُ با یه پاکن خیلی قوی پاک میکنه.منی که قرار نبود به این زودی بنویسم، کارهای تو موجب شده حتی ی چند خطی رو بنویسم تا برامون بمونه. عشق من، در کنار تمامی درد ها و رنجش هایی که این روزگار با بی رحمی تمام مثل تازیانه ای به جسممون میزنه، حضور تو تنها روشنایی شب های طولانی و بی چراغ کتایونِ که آرامشی بی پایان برام به جا میگذاره. این خونه، این لحظه ها یه روزی شهادت میدن به استقامتُ سختی هایی که کشیدیم. من مطمئنم...